Afscheid

Dag papa..

Het is de dag na de begrafenis en ik vind het maar vreemd. Geen ouders meer een generatie die weggevallen is.

In het ziekenhuis bleef je je maar verontschuldigen dat ik het hele eind naar Eindhoven was komen rijden om bij een zieke man te zitten. We konden eigenlijk al geen gesprekken meer voeren want je was buiten adem en moe. Daarna was het gewoon in stilte bij je zitten en je geruststellen dat het ok was om lekker in slaap te vallen.

Na dat eerste bezoek werd ik zelf grieperig. Ik mocht niet naar het ziekenhuis. José en Marion namen om beurten de bezoeken op zich. Het benauwde gevoel bekroop me al dat ik vanuit mijn eigen quarantaine niet meer naar je toe kon.

We kregen hoop want door de morfine bleef je stabiel. Je kreeg weer een beetje praatjes, keek weer t.v. en at zelfs een beetje. Tja, toen moest de morfine toch wel omlaag want de artsen vonden je vooruit gaan. En op dat moment dat dit gebeurde brak je. Je kreeg weer veel pijn en vertelde je wens dat je niet meer verder wilde. In totaal ongeloof mocht ik toch bij je op bezoek. Opgeven…geen fut meer, ik snapte er werkelijk niets van. Wij allemaal niet, het ging toch vooruit? Die avond zaten wij dan de drie zussen bij je. Iedere keer opende je even je ogen om te checken of we er nog wel zaten. Je zei dan praat rustig verder hoor. Volgens mij wilde je niet alleen zijn.

We hadden een gecompliceerde relatie. Vanaf mijn 18e maakte ik al niet echt deel uit van het gezin en ging mijn eigen weg. Dat heb ik erg moeilijk gevonden, en jij ook. Toch heb ik uit liefde voor jou gekozen om mijn eigen pad te kiezen. Ruzies en verdriet waren het laatste wat ik wilde. We begrepen elkaar gewoonweg niet. Dus was voor mij destijds loslaten een liefdevolle keuze.

Toch wil ik je bedanken pap. Je hebt me op de aarde gezet en daar maak ik naar beste weten en kunnen het mooiste van. Het leven is zoals het komt en het is prachtig om alles te ervaren. Ook al zijn soms dingen verdrietig of zijn er dieptepunten, daardoor alleen kan ik de mooie dingen waarderen en nog meer mijn best doen. Met heel mijn hart hoop ik dan ook dat je ziel verder gaat op jouw reis.

Ik weet oprecht niet hoe mijn toekomst eruit gaat zien. De yogastudio op zijn kop en met hoop en vertrouwen door deze crisis heenkomen. Zelf had ik niet kunnen bedenken dat dit alles me enorm uitdaagd en mij dwingt flexibel te blijven. Maar opgeven is geen optie.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor je steun. De berichtjes, bloemen en kaartjes doen me goed. Ik geef weer online les en als je me wilt steunen doe mee met de lessen. Het is trouwens voor jezelf ook wel heel fijn een moment rust te creeren.
Liefs Diana

Voor inspiratie, speciale aanbiedingen en meer.

© 2020 Power Flow. All Rights Reserved
MADE BY Power Flow ICT

KVK 53824199
BTW NL001722859 B83
IBAN NL69 KNAB 0255 7338 28